Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

ΔΙΧΩΣ ΕΚΕΙΝΗ...

-Το ερωτικό παιχνίδι...
  Μια κρυμμένη φωτιά στο κορμί σου
  Ένα βλέμμα που έκλεψα να κρυφτώ
  Κι όσα λαχταρώ είναι εδώ μαζί σου
  Τα λόγια που μ'έκαναν να ονειρευτώ
  Αυτό που ξέρω ήδη...

  Η μαγεία είναι στα απλά πράγματα
  Στα μικρά καθημερινά μας θαύματα
  Στις στιγμές που η αγάπη θα φωνάζει
  Πως δίχως εκείνη η ζωή δεν αλλάζει...

  Τι όμορφο να σ' αγαπούν...
  Γύρω σου απλώνεται αόρατη ασπίδα
  Της ψυχής σου σκορπάς- το χαμόγελο
  Στο ζεστό σου το φιλί έμαθα και είδα
  Πως στη θλίψη να ζεις είναι ανώφελο
  Τα μάτια αλήθεια θα πουν...

  Η μαγεία είναι στα απλά πράγματα
  Στα μικρά καθημερινά μας θαύματα
  Στις στιγμές που η αγάπη θα φωνάζει
  Πως δίχως εκείνη η ζωή δεν αλλάζει...


Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ ΚΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ

 -Μέσα στους δρόμους της ζωής
  Όπου σταθείς και όπου βρεθείς
  Στο τέλος άραγε τι μένει;
  Eιν’η αγάπη αυτό που ψάχνουμε
  Η’ μόνο ιστορίες θα φτιάχνουμε;
  Ονειροπόλοι κι ερωτευμένοι...

  Άκουσε το τραγούδι της καρδιάς
  Της μιας και μοναδικής βραδιάς
  Και νιώσε πως υπάρχεις...
  Είμαστε φτιαγμένοι από στιγμές
  Κι εκεί στου χρόνου τις ρωγμές
  Τρέλα μόνο, θέλει να’ χεις...

  Σ ‘αγριες θάλασσες κι αν σαλπάρεις
  Και μαζί σου φυλαχτό θα πάρεις
  Την ψυχή... για να τη δώσεις...
  Φεγγάρι σου γίνηκε κείνη η ματιά
  Κι όσο θα θεριεύει ετούτη η φωτιά
  Τον φόβο πάλι θα σκοτώσεις...

   Από αστερόσκονη φτιαγμένοι
   Eιν’η αγάπη αυτό που ψάχνουμε
   Η μόνο ιστορίες θα φτιάχνουμε;
   Ονειροπόλοι κι ερωτευμένοι...


         
           
           
           
           
            

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

ΜΑΥΡΟ, ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ

Το άγγιγμα σου
Γέννησε τον πόθο
-Οι πύλες άνοιξαν-
Η άνιση μάχη
Η φωτιά
Η απόλαυση

Το κοίταγμα σου
Ακόμη το νιώθω
-Τα μάτια έδειξαν-
Ρίγος στη ράχη
Η λαβωματιά
Η “κόλαση”

Το πέταγμα σου
Έφερε επιθυμία
Ο τιμωρός χρόνος
Έγινε η φυλακή
-Για όσα είδες-
 Μα μη κλαις

 Το ράισμα σου
 Η λιγοθυμία
 Ο γλυκός πόνος
-Η μοίρα θα εμπλακεί-
 Περνά τις αλυσίδες
 Φέρνει ένοχες

 Το βήμα σου
 Μετέωρο τέλμα
-Το “όχι” που λυτρώνει-
 Στερνή φορά
 Κοντά μου μείνε
 Νέκταρ του ανθού

 Το κύμα σου
 Λίγο πριν το τέρμα
 Το ¨ναι” που ζυγώνει
 Η σιωπή μάρτυρά
 Είσαι θάλασσα
-Κι εγώ, μαύρο του βυθού-